De Semah is een essentieel onderdeel van de Alevitische gebedsdienst (Cem). Het is de lichamelijke uitdrukking van de spirituele reis waarbij de mens zich verenigt met de natuur, de medemens en het Goddelijke (Allah-Muhammed-Ali).
Letterlijk betekent Semah ‘horen’, ‘luisteren’ of ‘opstijgen’. In onze traditie is het de “Miraç” (hemelreis) van de gelovigen. Terwijl de Saz speelt en de hymnes (nefes) worden gezongen, bereikt de verbondenheid een hoogtepunt. Op dat moment staan de ‘Canlar’ (zielen) op om in totale overgave de Semah uit te voeren.
De Semah is gebonden aan strikte regels en ritmes, geleid door de klanken van de bağlama.
Geen onderscheid: Mannen en vrouwen draaien de Semah samen. In de cirkel van de Semah bestaat geen geslacht, er zijn alleen ‘zielen’.
Eenheid met het universum: De draaiende bewegingen symboliseren de rotatie van de planeten rond de zon en de eeuwige cyclus van het leven.
Handen en armen: De bewegingen van de handen hebben specifieke betekenissen; de ene hand ontvangt van de Waarheid (Hak), terwijl de andere hand dit deelt met de mensheid of de aarde.
Individu en collectief: Iedereen is vrij in zijn eigen spirituele beleving, maar beweegt in perfecte harmonie met de hele groep.