Müsahiplik is een unieke vorm van broederschap die verder gaat dan een bloedverwantschap. Waar biologische broers en zussen soms van elkaar kunnen verschillen in overtuiging of levensstijl, delen Müsahips (wegbroeders) hetzelfde spirituele klimaat, dezelfde waarden en hetzelfde doel op het Pad van de Waarheid (Hak Yolu).
Het woord komt uit het Arabisch en betekent letterlijk “iemand met wie men praat” of “metgezel”. In de Alevitische traditie betekent het echter: het afleggen van een eed (ikrar) om spirituele broeders/zusters te worden voor het leven.
Gedeelde Verantwoordelijkheid: In tegenstelling tot gewone familiebanden, ben je bij Müsahiplik volledig verantwoordelijk voor het welzijn van je broeder/zuster. Als de één tekortkomt, vult de ander aan. Succes en falen worden gedeeld.
Eeuwigheid: Men gelooft dat deze band niet alleen in dit leven bestaat, maar ook in het hiernamaals voortduurt.
Geen Bloedverwant, wel Familie: Omdat de band zo heilig is, worden de families van de Müsahips als één beschouwd. Een huwelijk tussen de kinderen van deze twee families is daarom verboden; zij worden als echte broers en zussen gezien.
Müsahiplik is een keuze uit vrije wil, maar wel een die zeer serieus wordt genomen:
Keuze: Men kiest een partner op basis van vertrouwen, karakter en toewijding aan het Pad.
Begeleiding: Hoewel de keuze vrij is, vraagt men vaak advies aan de familie en de geestelijk leider (Dede).
De Ceremonie (İkrar): Het besluit wordt gepresenteerd aan de Dede. In een speciale ceremonie leggen beide partners een eed af.
Nieuw Leven: Door deze eed sterft men symbolisch voor het ego (“sterven voordat men sterft”) en wordt men opnieuw geboren in een leven van toewijding en wederzijdse zorg.
“Gezegend zijn zij die een gids (Rehber), een meester (Pir) en een wegbroeder (Müsahip) hebben gevonden. Zij die hun eed trouw blijven, dragen de essentie van ons pad uit.”